Mijn eerste ervaring als zwermschepper

Dit jaar begon ik met twee bijenvolkjes. Omdat ik graag wou uitbreiden naar drie volkjes en het avontuur van een zwerm te scheppen wel eens wou meemaken schreef ik mij in op de lijst van zwermscheppers van onze vereniging IFANG. Het avontuur draaide heel anders uit dan ik verwacht had…

dsc00409_fotor

In de periode mei-juli breidt het bijenvolk sterk uit. Wanneer er plaats te kort is in de kast vertrekt de koningin met een hoop werksters en een deel van de honingvoorraad op zoek naar een nieuwe nestplaats, dit heet zwermen. De bijen die achterblijven zorgen ervoor dat er een nieuwe koningin geboren wordt zodat het oude volkje blijft verder leven. Zwermen is dus de natuurlijke manier van bijen om het aantal volken te doen toenemen. Omdat bijen nuttige dieren zijn worden deze niet vernietigd door de brandweer, het is de taak van de imker om ze te vangen, in een kast te steken en op een geschikte plaats te zetten. Tot zover de theorie, nu de praktijk!

Mijn eerste telefoontje kwam begin mei, iemand had bijen opgemerkt die in en uit hun schouw vlogen. Ik informeerde wat verder en het bleek dat de schouw niet gemakkelijk bereikbaar was en de bijen er al een tijdje zaten. Het ging dus niet om een zwerm maar om een geïnstalleerd volkje, en zoiets is heel moeilijk te verwijderen. Je moet dan namelijk niet alleen de koningin zien te vinden (zij legt eitjes waaruit nieuwe bijen geboren worden) maar ook alle uitgebouwde raten met eitjes verwijderen. Dit is heel moeilijk, laat staan op zo’n moeilijk bereikbare plaats als een schouw! Het enige advies dat ik kon geven was laten zitten. Ten slotte hadden ze er geen last van en de bijen waren tevreden met hun schouw, iedereen gelukkig dus.

Een paar dagen later kwam het volgende telefoontje. Het enige telefoontje dat effectief over een bijenzwerm ging, maar ik heb hem nooit gezien… De bijen hadden zich in een struik genesteld en waren dus goed bereikbaar maar ik stond net op het punt om naar Gent te vertrekken voor mij werk. Snel zette ik nog wat materiaal klaar zodat ik bij terugkomst vlug kon vertrekken (een emmer, snoeischaar, kapruin, handschoenen, borstel, bijenkast, spanriem). Helaas kwam ik heel wat file tegen op de terugweg en toen ik terug thuis was en belde bleek de zwerm al vertrokken op zoek naar een beter plekje.

img_0872_fotor

Toen volgden er nog heel wat telefoontjes. Twee keer werd ik gecontacteerd omdat er een bijenzwerm in een vogelnestkastje zou zitten. Al snel bleek het niet om bijen maar om hommels te gaan. Heel vredelievende diertjes dus ik zou ze gewoon laten hangen maar omdat de eigenaars ze liever weg hadden plakte ik de opening toe en nam de kastjes mee om ze in mijn eigen tuin te plaatsen. Een keer werd ik gebeld omdat er bijen uit de grond kwamen. Waarschijnlijk ging dit om solitaire bijen die gangetjes in de grond graven om een nest te maken. Ook absoluut niet gevaarlijk en solitaire bijen zijn heel nuttige diertjes. Bovendien leven solitaire bijen zoals de naam al zegt niet in groep en gaat het meestal maar om een paar bijtjes. Het vreemdste telefoontje kreeg ik eind september. De zwermperiode was al lang voorbij maar de beller was er van overtuigd dat er een bijenzwerm op zijn klimop zat. September is echter gewoon de bloeimaand van klimop en hij had dus gewoon heel wat bijtjes op bezoek die stuifmeel en nectar kwamen halen.

Een bijenzwerm heb ik dit jaar dus niet te pakken gekregen, maar ik ben wel een paar avonturen rijker geworden!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *