Veggie zoektocht in Charleroi

Even googelen op voorhand thuis leidde ons vrijdagavond naar het restaurantje ‘Safran et Cardamome, cuisine créative et gourmande aux épices d’ice et d’ailleurs’. Dit bleek meteen een voltreffer. Het interieur was gezellig en de bediening heel vriendelijk. Ik at er een tajine met verschillende groentjes, geserveerd met gele rijst. Nadien bestelden we nog een muntthee. Nieuwsgierig naar het puntige flesje dat erbij geserveerd werd vroegen we de ober wat het was. Hij legde uit dat dit oranjebloesemwater was en toonde hoe we dit moesten gebruiken. Enkele druppeltjes in de muntthee zorgden ervoor dat deze nog lekkerder werd, de beste muntthee die ik al gedronken heb! Ook de prijs viel goed mee, ongeveer 55 euro voor 1 voorgerecht, 2 hoofdgerechten, 1/2 l wijn en 2 muntthee’s.

Na een snel ontbijt bij de Panos, in het station tegenover ons hotel, vertrokken we de volgende dag naar het fotomuseum in Marcinelle. Tegenover het museum was een biologische bakkerij ‘Le pain d’autrefois‘ waar we brood kochten voor een lunch in het museumpark. Voor ’s avonds raadpleegden we onze brochure, maar al snel bleek dat de eerste drie restaurants met onze voorkeur niet meer bestonden… Al wandelend kwamen we wel verschillende restaurants tegen maar die hadden voornamelijk traditionele en dus niet-vegetarische gerechten. Omdat we het zoeken na een tijdje beu waren besloten we voor een eenvoudige oplossing te kiezen, pizza. Niet zo origineel maar wel heel lekker.

De volgende dag kozen we voor een uitgebreid ontbijt bij ‘Le pain quotidien‘. Het resultaat was een ontbijt dat volledig mee was met alle voedselhypes 🙂 Thijs koos voor een detox ontbijt dat bestond uit 2 sneetjes glutenvrij brood, een zachtgekookt eitje, yoghurt met vers fruit en een curcumashot. Ik koos voor de Golden Chiapudding met ananas,  curcuma en zwarte chocolade. Het zag er heel goed uit maar halverwege hebben we toch gewisseld omdat speciale smaken toch niet zo echt mijn ding zijn. ’s Middags besloten we snel iets te eten in de cafetaria bij de mijnsite ‘Le bois du Cazier’, ook daar maakte mijn vegetarisch voorkeur het niet gemakkelijk. Op de eenvoudige menukaart stonden enkel panini’s en croque monsieurs. Blijkbaar begrepen ze niet goed dat ik een croque zonder hesp wou maar Thijs at mijn hesp met plezier op.

Als bedankje voor de schoonouders kochten we bij Leonidas nog ‘La Gayette’, de plaatselijke lekkernij met een steenkoolachtig uitzicht. Zag er wel lekker uit maar ik heb helaas geen foto genomen.

Uit deze reis bleek weer maar eens dat uit eten gaan als vegetariër niet evident is. Het is toch een beperking en is dan ook één van de belangrijkste redenen waarom ik niet overschakel op vegan eten. Veganisten, hoe doen jullie dit op reis?

4 gedachten over “Veggie zoektocht in Charleroi

  1. Het is ook voor mij één van de redenen waarom ik niet volledig veganistisch eet. Maar ik heb wel al gemerkt dat vegan op heel wat bestemmingen steeds gemakkelijker word. Op voorhand restaurants uitzoeken helpt. En een veganvriendelijke bestemming kiezen. Of anders af en toe eens zelf koken. Wallonië vind ik ook nog steeds een uitdaging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *