Wij hebben groot nieuws :)

Begin juni volgend jaar breidt ons gezinnetje uit met een kersvers baby’tje, ik ben namelijk zwanger! Ik ben zo blij dat ik jullie eindelijk dit nieuws kan vertellen. Thijs en ik hebben altijd al gedroomd van een groot gezin en wij keken hier dan ook heel erg naar uit.

Wat vinden Joris en Arne daarvan?

Arne (bijna 2 jaar) beseft dit nog niet. Als we naar mijn buik wijzen en vragen ‘Wat zit er in de buik van mama?’ antwoord hij heel flink ‘Baby’ maar soms wijst hij naar de buik van papa en dan zegt hij ook ‘baby’, al kan ik deze verwarring wel begrijpen 😉 Joris (4,5 jaar) die snapt het wel heel goed. In zijn klas heeft onlangs een vriendje ‘een baby’tje gekregen’ en hij wil dat ook wel heel graag. We hebben hem de echo laten zien en daarna ook de echo van toen hij nog een baby’tje was in mijn buik en foto’s van hem als baby en als peuter. Hij beseft nu echt dat hij vroeger ook een baby’tje geweest is en dat baby’tjes groot worden en kindjes worden. Ik heb hem ook uitgelegd dat het baby’tje nog maar heel klein is en dat mijn buik nog dik zal worden als het baby’tje groeit. Op de vraag hoe dat baby’tje in mijn buik is gekomen hebben we wat ontwijkend geantwoord dat zoiets gebeurd als mama en papa elkaar heel graag zien 😉 Een paar dagen nadat we hem het nieuws verteld hadden kwam hij naar mij en vroeg hij of dat baby’tje nog altijd in mijn buik zat. Tja, hij zal nog wel even geduld moeten hebben vooraleer het er is. Dan beginnen we op te sommen welke feesten er eerst nog allemaal komen: kerstmis, pasen, zijn verjaardag, … en dan komt het bay’tje! Op de vraag of hij liever een broertje of een zusje wil varieert het antwoord maar een broertje wordt toch net iets vaker gekozen. (Wij weten ondertussen of het een jongen of meisje wordt maar houden dit geheim!)

Kwaaltjes

Een zwangerschap gaat gepaard met heel wat veranderingen. Het is al de derde keer dus ik weet min of meer wat mij te wachten staat maar dat wil niet zeggen dat alles vanzelf gaat. Nog voor ik de test deed voelde ik mij al een paar dagen erg moe. Eigenlijk was ik van plan te wachten tot ik een paar dagen over tijd was om een zwangerschapstest te doen maar toen ik opeens veel minder zin had om te eten kreeg ik toch een licht vermoeden dat al snel werd bevestigd met een positieve test. Thijs kreeg het leuke nieuws onmiddellijk te horen toen hij thuis kwam maar uit voorzorg besloten we Joris er nog even buiten te houden. We hadden namelijk het vermoeden dat die wel eens niet zou kunnen zwijgen en wij wouden dit geheimpje toch nog even onder ons houden tot na de eerste echo.

Buiten de vermoeidheid is het vooral een veranderde eetlust die mij steeds weer duidelijk maakt dat er iets veranderd is. Ik prijs mij gelukkig dat ik niet heel erg misselijk ben en nog niet heb moeten overgeven maar toch ligt mijn maag wat overhoop. De geur van sterk gekruid eten is verschrikkelijk en dit krijg ik dan ook niet binnen. Ook vleesvervangers vind ik afschuwelijk smaken. Mijn eetlust lijkt over het algemeen gedaald maar dat komt misschien ook doordat ik wat vaker eet, van een lege maag word ik toch een beetje misselijk. Er zijn ook dingen die ik nu meer apprecieer dan ervoor: appelsiensap en appelsienen zijn momenteel mijn favoriete ontbijt, wat heb ik geluk dat het herfst is 🙂 Thijs en ik noemen dit ondertussen al lachend de tomatensaus-fase want net als bij mij vorige zwangerschappen is alles met tomatensaus ook nu erg in trek (spaghetti, lasagne, tomatensoep, pizza).

Naast de vermoeidheid door de extra energie dat het zwanger zijn kost ben ik ook nog eens extra moe omdat ik ’s nachts wakker lig. Geen idee hoe dit komt maar vorige zwangerschap had ik dit ook, ik droom veel levendiger (vaak nachtmerries) en lig soms uren waker. Meestal tussen 12 u ’s nachts en 4 u ’s ochtends. Uitslapen zit er met al twee kindjes in huis meestal niet in, daarom kruip ik ’s avonds op tijd in bed.

Tenslotte nog een laatste kwaaltje waar waarschijnlijk alle zwanger vrouwen last van hebben, vaker naar het toilet moeten door de extra druk op mijn blaas.

Lichamelijke veranderingen

Bij de eerste zwangerschap hadden we gewacht tot het wat meer concreet werd, rond 12 weken, om het aan vrienden en familie te vertellen. De tweede keer waren we zo blij dat we het nieuws al na 2 maanden vertelden. Helaas kwam er toen minder goed nieuws van de prenatale screening, heel wat onzekerheid volgde maar alles liep gelukkig goed af. Hierdoor was ik nu wel wat meer terughoudend om mij al te veel te hechten aan dit kleine wondertje dus hebben we weer wat langer gewacht. Het is te zeggen, we probeerden wat langer te wachten maar rond de 10 weken merkte ik dat mijn familie mij eens extra aandachtig bekeken… tja ik kon niet verstoppen dat er al wel een klein buikje was. Ik ben van nature klein en fijn van gestalte en dan valt een klein buikje al snel op. Dit buikje werd nog niet veroorzaakt door het baby’tje maar vooral door een opgeblazen buik van de zwangerschapshormonen. Vanaf week acht begonnen de hormonen ook effect te hebben op mijn boezem, daar is al een maatje bij ondertussen 🙂 Al na twee maanden was er zo’n 2 kilo bij maar door mijn afgenomen eetlust is er de derde maand niets bijgekomen.

Ons bolleke

Aangezien we het geslacht niet willen verraden kozen we een neutrale werknaam voor het baby’tje: ‘bolleke’. Eigenlijk is het voluit bolleke drie want Arne was ook ons bolleke en anders is het wat verwarrend 🙂 De eerste echo toonde één baby’tje (pfiew) met een kloppend hartje, super blij waren we. Bij de tweede echo zagen we een levendig zwaaiend baby’tje met armpjes, beentjes, handen en voeten. Helaas was de nekplooi weer te dik, een mogelijke aanwijzing voor het Downsyndroom. Op voorhand hadden wel al beslist dat we de NIPT test zouden uitvoeren en dus werd er bloed genomen. Ondertussen hebben we goed nieuws gekregen, er zijn geen chromosomale afwijkingen gevonden. Omdat de NIPT test niet alle afwijking opspoort is er wel uit voorzorg nog een extra echo voorzien op 16 weken. We hebben dit allemaal al eens eerder meegemaakt en hierdoor ben ik deze keer gelukkig minder ongerust.

Ik hou jullie op de hoogte van het vervolg!

7 gedachten over “Wij hebben groot nieuws :)

  1. Proficiat ! En geniet van je zwangerschap en neem al die kleine onhebbelijkhen zoals maagzuur goesting om rare dingen te eten en meer naar het toilet gaan er maar bij want op het einde van de rit heb je een mooi mensje bij. Succes 😚😚😚

  2. wat is een echo toch een wonder – kende ik vroeger niet – en dat Joris al van in het begin mee alles mag beleven is toch ook geweldig.
    proficiat met jullie hechte gezinnetje en super groot geluk !

  3. Eindelijk nog eens kunnen komen piepen en ja hoor, hier staat fantastisch nieuws te lezen!! Proficiat en zo leuk dat we allebei zwanger zijn (en ongeveer even ver). Veel moed met de kwaaltjes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *