De papierraper van Tientsin

Dat ik graag lees is alom geweten. Dat ik graag schrijf ook. Dat ik bovendien een overgrootvader heb die een kinderboek geschreven heeft is waarschijnlijk nieuw!

Emil Tercalavres, °1898, trok begin jaren dertig samen met zijn vrouw naar China om daar voor de CTET (la Compagnie internationale de Tramways et d’Eclairage de Tientsin) te gaan werken. Zij kregen daar een dochtertje, mijn grootmoeder, en maakten daar de tweede wereldoorlog mee. Terug in België schreef de voormalige elektricien zijn eerste en enige kinderboek. In het boek staat een woordje vooraf van de schrijver die vertelt waarom hij het geschreven heeft:

Enige jaren geleden schreef een beroemd Frans letterkundige dat zij, die na een lang verblijf in het Oosten naar hun vaderland terugkeren, er geen rust meer kunnen vinden. Zij voelen een zeker heimwee, een drang naar het Oosten, waar zij zich niet meer van kunnen ontdoen. Zij horen de roep van het Oosten. 

Ik heb zestien jaar in China verbleven. Ik hoor die roep niet, doch mij kwelt een ander gevoel. Ik houd niet van dit onmetelijk groot land, maar wel van de mensen die er wonen. Dagenlang kan ik over hen vertellen, tot vervelens toe. Ik kan het niet helpen. Ik moet over hen spreken.

De drang naar het Oosten voel ik niet, maar wel de drang om aan iedereen te zeggen: China is geen geheimzinnig land. De Chinezen zijn niet geheimzinnig. Het zijn mensen zoals wij, er zijn goede en slechte onder hen. Hun zeden zijn anders dan de onze en hun uiterlijk verschilt. Maar van binnen hebben zij een hart dat even warm klopt als dat van andere rassen. 

Onder die drang heb ik dit boek geschreven. Ik heb mijn best gedaan het zo goed mogelijk te doen, doch men wordt geen letterkundige van de ene dag op de andere. Ik heb altijd mijn brood verdiend door het uitoefenen van een beroep: ik ben electricien. Ik betuig dan ook hierbij mijn beste dank aan de heer Karel Ruyssinck, die zich de moeite getroost heeft mijn handschrift te verbeteren; aan de uitgeverijen De Sikkel en Wereld-Bibliotheek, die mijn werk ter publikatie hebben aangenomen; aan de heer Désiré Acket die mij de schetsen voor de illustraties voorlegde om ze tot in details nauwkeurig te houden. 

P.E. TERKLAVEREN

Het verhaal zelf gaat over een papierraper, die samen met twee vrienden allerlei avonturen beleeft. Het is een kinderboek dus de verhaallijnen zijn eenvoudig maar toch wordt in het verhaal een stukje geschiedenis verweven en komen Chinese gebruiken en tradities veel aan bod. Dit maakt het verhaal heel leerrijk om te lezen maar geeft mij zo tevens een beeld van de perceptie die mijn overgrootvader als blanke westerling begin 20 ste eeuw van China had, na daar vele jaren geleefd te hebben. Dat hij een begripvol en menslievend persoon was blijkt bovendien uit zijn voorwoord.

De kans is klein dat je het boek in de bibliotheek zal tegenkomen, gepubliceerd in 1955 bevat het veel ouderwets taalgebruik in de oude spelling, maar in een winkel met tweedehandsboeken is het misschien nog te vinden. Ik vind het gewoon prachtig om zovele jaren later iets te kunnen lezen, geschreven door een overleden familielid. Nu weet ik van wie ik de voorliefde voor schrijven en het doorgronden van andere mensen geërfd heb. Ooit is het mijn beurt om zelf een boek te schrijven en te publiceren.

 

6 gedachten over “De papierraper van Tientsin

  1. Sofie het is fantastisch hoe je over je overgrootvader schrijft en inderdaad jij hebt zijn genen het schrijven van hem geërfd want jij kunt ook zo innemend en boeiend schrijven doe zo voort ik wens je veel succes.

  2. dat wist ik niet van je overgrootvader (die ik mij herinner als een heel knappe man – ik zie hem nog zitten samen met bobonne in het kerkje van de dominicanen in Knokke – moest het boek ooit opduiken zou ik het heel graag lezen – mijn nichtje Irene heeft in haarjonge tijd nog gewerkt vooruitgeverij De Sikkel

      1. dat was bij de doop van Elien, en daarna receptie op ons
        dakappartement in de Ieperstraat. er bestaan dia’s, maar of ik ze zal vinden ???

  3. ‘k heb mij vergist -Elien is gedoopt op 17-5-87 in de kapel van de seniorie en jij bent gedoopt in Knokke op 14-8-88 door pater Hendrickx
    in Knokke – heb fotoalbum gevonden waar hij heel goed op staat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *