Emile 2 maanden

Wanneer je één maand oud bent is de rust definitief voorbij: het is grote vakantie en ook je broer Joris is dus thuis. Broer Arne gaat nog naar de crèche, behalve op woensdag. Gelukkig heb ik nog wat kraamhulp geregeld die dagen, want op het moment dat de tafel net gedekt is om te eten besluit jij dat je ook honger hebt. Onze kraamhulp neemt het boterhammen smeren over, geen stress dus. Uit de vorige twee kraamperiodes is dit namelijk iets wat ik geleerd heb: je moet het niet alleen doen. Op tijd wat hulp inschakelen van kraamhulp en familie maakt de zware taak van een baby’tje grootbrengen een stuk draaglijker.

Af en toe heb je nog pijn door de reflux, maar het zijn vooral de toenemende krampjes die je deze maand soms ontroostbaar doen wenen. Je houdt je dus mooi aan het schema met de huilpiek… Net die periode breekt je eerste echte glimlach door. Bij het verschonen geef ik je een buikmassage om de krampjes te verlichten en dat waardeer je zo dat je mij je mooiste lach schenkt.

De maand juli is heel heet en droog. Er is sprake van een hitte golf met temperaturen van 36°C! Op een luier na heb jij geen kleren nodig. Dat is gemakkelijk want als je melk teruggeeft moet ik niet extra wassen, al vind ik het wel een beetje jammer dat al je mooie kleren ongebruikt in hun schuif blijven liggen. Het grootste nadeel aan het warme weer is dat uitstapjes met de draagdoek nu echt niet draaglijk meer zijn. Ook slapen is lastig, want jij ligt graag ingebakerd om je geborgen te voelen, maar met dit warme weer is dat soms niet mogelijk. We gaan op zoek naar de koelste plekjes in huis en jij en ik kamperen enkele nachten op de onderste verdieping van onze bel-etage woning. Er zijn toch ook voordelen aan de warmte: uit bad komen is nu even leuk als in bad zitten.

Uitstapjes zijn leuk voor ons maar jij geniet er nog niet echt van. Wanneer ik met jou en broer Arne op bezoek ga bij mijn grootouders, jouw overgrootouders, ben je niet te troosten. Dat je broer weent omdat hij schrik heeft van de honden helpt ook niet echt. Na een tijdje geven we het  op en na amper 5 woorden gewisseld te hebben vertrekken we terug naar huis, we zullen elkaar wel eens over de telefoon spreken of mailen. Doseren van de uitstapjes is dus de boodschap. Jammer voor mij, maar als je groter bent halen we dat wel in.

De borstvoeding gaat nu vlot en deze momentjes beschouw ik  als ons knuffelmomentje. Er zit nog geen vast patroon in je voedingen. In het begin van de avond laat je al eens 4 uur tussen een voeding maar de rest van de nacht wordt je nog heel regelmatig wakker. Echt uitgerust ben ik ’s ochtends dus niet. Je papa neemt ’s morgens de zorg voor je broers over. Die zijn nog altijd grote fan van jou. Je begint euh geluidjes te maken en grote broer Joris vertaalt die voor mij: ‘hij zegt dat hij buiten wil spelen!’. Toevallig net wat hij ook wil doen 😉 Je broers verzamelen al hun knuffels en speelgoed om uit te zoeken welke je het leukste vindt. Hun enthousiasme moet wel wat in toom gehouden worden want als je in de relax zit laten ze die wel heel wild wiebelen. Als je het ’s avonds wat moeilijk hebt zingt papa gekke liedjes voor je terwijl hij met je rondloopt en dat werkt!

Op de momenten dat jij slaapt is het Joris die om aandacht vraagt. Ik heb dus overdag geen tijd om uit te rusten en de boeken die ik vorige maand met jou in de draagdoek van de bibliotheek haalde liggen nog steeds ongelezen op een stapel. Toch wordt het echt dringend tijd dat ik de honing van mijn bijtjes oogst, daarom blijft je papa een voormiddagje thuis en tussen de voedingen in slagen we er samen in de honing te oogsten. Hoe graag ik je ook zie, soms doet het echt deugd om eens iets anders te kunnen doen dan jou verzorgen en de verplichte huishoudelijke taakjes.

Tegen het einde van deze maand kijk je heel bewust om je heen. Je gaat op zoek naar herkenbare dingen zoals de fotokader met twee aardbeiventjes  in onze slaapkamer en de grote lamp in de living. Ook je mobiel kan je nu uitgebreid liggen bewonderen. We voeren al kleine gesprekjes waarbij jij antwoordt met euh en eh, ook Joris vindt dit leuk om met jou te doen. Tijdens de voedingen klamp jij je met je vrije handje vast aan mijn T-shirt alsof je wil zeggen: ‘niet weglopen!’. Wees gerust, zolang je mij af en toe die zalige glimlach schenkt zal ik je niet in de steek laten.

5 gedachten over “Emile 2 maanden

  1. Je hebt dat weer goed verwoord die gesprekjes met je oudste en jongste zoontjes. Als ik je artikel lees dan zie ik dat zo voor mijn ogen gebeuren ik geniet er telkens van en dat bezoekje aan mee en bompa dat herdoen we. Tot een volgende keer 😍

  2. wat heb je dat weer leuk gezegd en ’t is echt niet gemakkelijk voor jou
    met al die aandachtsvragers.
    ga je dat elke maand volhouden metdie bloempjes ?
    hij is nu echt al een grote flinke baby waar je veel plezier aanhebt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *