Emile 3 maanden

Liefst Emile,

Ondertussen ben je al 3 maanden oud! Het vierde trimester zoals ze zeggen zit er dus op, en dat is te merken. Van een baby’tje dat alleen eet, weent en slaapt ben je verandert in een heel eigen persoontje. Ik kan nu duidelijk merken dat je boos bent, als je hongerig wakker wordt maar eerst je vitamine D druppeltjes nog moet nemen. Of gefrustreerd, als je je verslikt en ik je maaltijd even onderbreek om je rechtop te houden. Of blij, als ik je ’s morgens uit je bedje haal. Hoe meer je echt contact met me maakt, hoe groter de liefde die ik voor je voel. Oh wat zal het moeilijk zijn als ik je over enkele weken bij de onthaalmoeder moet achterlaten.

Toch zijn er ook minder leuke kantjes. De voedingen zijn soms een echte strijd. Tijdens de voedingen laat je vaak los en begin je te spartelen en te krijsen. We denken dat het door krampjes komt maar echt zeker zijn we niet. s’ Nachts word je nog regelmatig wakker voor een voeding en dan drink je gelukkig wel rustiger en val je vlot weer in slaap. Overdag slapen is niet altijd een succes, je ligt echt niet graag alleen in je bedje.

Aan het einde van de zomervakantie gaan we een weekje met heel het gezin naar een vakantiepark aan zee. Wat een verhuis! De hele auto zat vol met je wandelwagen, een bolderkar voor de twee broers, zwemgerief, strandspeelgoed, kleren, … Je papa is gelukkig een kei in stapelen J Die wandelwagen heb ik daar voor het eerst echt veel gebruikt. Aan de zee op de dijk of gewoon onderweg naar de speeltuin of het zwembad. Al wandelend val je na een tijdje in slaap en dat is heel praktisch aangezien ik dan mijn handen vrij heb voor je grote broers. Het is niet zo warm aan zee en je houdt echt niet van de stevige wind daar. Een mutsje heb ik helaas niet bij maar een truitje met een kap helpt gelukkig ook. Plots merk ik daar enkele chocoladevlekken op. Vreemd, jij eet toch nog helemaal geen chocolade? Wanneer één van je broers weer eens een kusje komt geven wordt de oorzaak duidelijk: hun chocolade mondjes!

Wanneer we terug zijn bouwen we de medicatie die je voor de reflux krijgt af. De eerste dag dat we gestopt zijn gaat alles goed maar geleidelijk aan val je nog moeilijker in slaap en word je na een kort slaapje al wenend wakker. Na een paar dagen is het zo erg dat je ’s avonds aan één stuk weent, zelfs als we jou in onze armen houden. Even nog denken we dat het komt door de drukte van het nieuwe schooljaar maar het is zo zielig om jou te zien wenen dat ik een nieuwe afspraak maak met de kinderarts. Op haar advies beginnen we opnieuw met medicatie en het resultaat is wonderbaarlijk. Ineens verander jij weer in een lachende baby die eet, speelt en slaapt. Even voel ik mij schuldig dat we jou die moeilijke week aangedaan hebben maar nu weten we tenminste dat we je niet voor niets medicijnen geven. Want hoe graag ik je ook zonder medicijnen zou zien, nog veel liever heb ik een vrolijke baby zonder pijn.

Je broers zijn nog steeds grote fan van jou en die liefde is nu ook duidelijk wederzijds. Glimlachend houdt jij je broers in de gaten en daarbij maak je een hele resem van geluidjes. Soms probeer je verschillende toonhoogtes uit met je stem en dan lijkt het alsof je zingt. Stilzitten is niet jouw ding. Wanneer je in de relax zit of tegen mijn benen leunt dan probeer je recht te komen, zelfs zonder dat je mijn handen nodig hebt! Tijdens de controle bij Kind en Gezin blijkt dat je koosnaam ‘bolleke’ bovendien goed gekozen is, je bent net als je broers niet heel groot maar in tegenstelling tot hen wel stevig. Je groeit dus goed en je lacht veel, meer is er niet nodig om van mij een tevreden mama te maken.

4 gedachten over “Emile 3 maanden

  1. Alle begin is moeilijk zo ook voor Emile al zijn orgaantjes moeten zich aanpassen aan zijn nieuwe omgeving daar dienen die medicijntjes voor om het vlotter je doen verlopen mettertijd gaan die overbodig worden, geduld lost alles op.
    Die familiefoto aan zee is prachtig kan thijs die niet gebruiken voor zijn campagne 😅
    Emile je bent een fantastisch kereltje 😍

  2. ja, het is echt al een heel sterke baby, dat heb ik vorige zondag gevoeld
    toen ik hem vast had – en wat kan hij al lief lachen, zelfsnaar
    onbekenden !
    hopelijk beteren de krampjes nu
    wat een leuke foto

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *