Over een imker met bijenallergie

bijenallergie

Ondertussen ben ik al 6 jaar imker. Een ietwat speciale hobby misschien maar iets wat ik heel graag doe. Tot het drie weken geleden tijdens het imkeren misliep. Ik kreeg een steek. Niets bijzonders, ik denk dat ik er over mijn hele imkercarrière samen ondertussen al een 20-tal steken gehad heb. Het was trouwens mijn eigen schuld. Omdat het die avond nog steeds 35 graden was had ik over mijn kleedje slechts een versleten broek aangedaan. Normaal gezien draag ik twee broeken over elkaar omdat bijenangels door een normale broek gewoon doorsteken. Die dag dus niet, en bovendien zat er een gat in die versleten broek… Het begon te kriebelen aan mijn been. Even dacht ik aan de mogelijkheid van een bijtje maar nee, het zou wel niets zijn. Tot ik mijn been verzette en PRIK, de bij voelde zich in het nauw gedreven en besloot zich te verdedigen.

Ok, ik naar binnen voor een anti-allergie pilletje. Ik had ondervonden dat zo’n pilletje de zwelling en jeuk van een bijensteek serieus konden verminderen dus maakte ik handig gebruik van de hooikoortsmedicatie van Thijs. Angel uit mijn been laten halen en terug naar de bijenstand want het werk was nog niet gedaan. Daar aangekomen voelde ik mijn hoofd rood worden maar ok het was een heel warme dag. Vervolgens begonnen mijn handen te jeuken, misschien een bijwerking van het pilletje? Toen ik een paar tellen later allemaal bultjes op mijn armen zag verschijnen, alsof ik tegen een onzichtbare brandnetel was gelopen, gingen de alarmbellen af. Even checken, ja ook mijn buik stond al helemaal vol.

Ik ging toch maar terug naar binnen en besloot dat het genoeg geweest was voor vandaag maar vroeg aan Thijs of hij de kast nog kon sluiten. Die stond daar nog altijd open en hoewel het een warme dag was is dat niet gezond voor de bijen. Thijs wou dat graag voor mij doen. Hoewel hij zich haastte was bij zijn terugkomst mijn linkeroksel gezwollen (vraag mij niet waarom het enkel die linkeroksel was en niet de rechter) en voelde de huid rond mijn mond gespannen aan. De ongerustheid sloeg toe. Hier was duidelijk spraken van een ernstige allergische reactie waarvoor medische hulp nodig was. Gelukkig was een van de buren thuis om op de slapende kindjes te letten.

Aangekomen op de spoed leek de reactie niet verder toe te nemen, gelukkig. Toch mochten we vrij snel door naar een arts. Dat het een allergische reactie was was duidelijk, dat het van een bij kwam geloofden ze ook toen ze hoorden dat ik imker was. Even wat bloed nemen, overleg plegen, en ik kreeg twee spuiten via een infuus in een ader: Medrol, een cortisone, en Zantac, een antihistaminicum. Even snel als de symptomen opgedoken waren verdwenen ze ook weer. Omdat het toch om een ernstige systemische reactie ging en uitgestelde reacties op de steek nog mogelijk waren werd ik 6 u in observatie gehouden op de spoed. Tegen middernacht kreeg ik wel een bed in een tweepersoonskamer, maar echt geslapen heb ik die nacht toch niet.

En nu? Wat doe je als imker met een bijenallergie? Zelf aan de bijen werken is geen optie meer. Het valt niet te voorspellen hoe hevig ik op een volgende steek zal reageren maar dat het hevig zal zijn is heel waarschijnlijk. Ik heb vanaf nu een epi-pen bij me in geval dat moest gebeuren en ondertussen neemt Thijs het bijenwerk over.

Even later bevestigen de bloedresulaten mijn allergie voor bijen en ik word ook uitgenodigd voor huidtesten. Ik zit naast een tuinaanlegger met vermoeden van een wespenallergie. Beide krijgen we spuitjes. In onze linkerarm bijengif in oplopende concentraties en in onze rechterarm wespengif. Al bij de laagste concentratie bijengif is het bij mij prijs. De spuitjes op mijn rechterarm gaan gewoon door. Ondertussen praten we wat, over het gebruik van bestrijdingsmiddelen en dat dat toch niet goed kan zijn, over onze wens om zelfstandige te worden, het allergiecentrum van het uza lijkt wel een ideale netwerkomgeving voor tuinliefhebbers… Maar onze raakvlakken gaan verder dan onze interesses. Bij de op één na hoogste concentratie wespengif verschijnt er nu ook bij mijn buur een bultje, bij mij nog niets. Het laatste spuitje met hoogste concentratie wespengif is bij mij ook positief. Allebei zitten we met een vaststaand feit: ons werk of onze hobby vormt een risico voor onszelf. Gelukkig bestaat er een oplossing, we komen in aanmerking voor een hyposensibilistatiekuur ook wel immunotherapie genoemd.

Bij immunotherapie wordt opnieuw bijengif ingespoten zoals bij een steek maar in een heel lage concentratie, de concentratie wordt langzaam opgebouwd totdat je lichaam weer in staat is een gewone bijensteek te verdragen. Het begin van de therapie vindt in het ziekenhuis plaats tijdens een drie dagen durende verblijf. Vervolgens wordt je elke 4 weken terug verwacht voor een spuitje een jaar lang. Nadien wordt de frequentie afgebouwd maar in het totaal duurt de therapie 5 jaar.

Het lijkt een wel heel ongelukkig toeval, een imker die allergisch wordt aan bijen. Toch is dit minder uitzonderlijk dan je zou denken. Eens rondhoren levert mij heel wat gelijkaardige verhalen op van andere imkers. Ook de bekende komiek Wouter Deprez is allergisch aan bijen en volgende onlangs immunotherapie. Naar schatting is 1-10% van de bevolking allergisch voor bijen of wespen, alleen weten veel mensen dit niet omdat ze nog nooit door een bij gestoken zijn. Want zeg nu zelf, die bijen zijn toch echt wel lieve beestjes?

6 gedachten over “Over een imker met bijenallergie

  1. Zeer duidelijk uitgelegd en vlot geschreven. Wij zijn blij dat je je hobby verder zet en kijken al uit naar de volgende oogst. Meehelpen aan de bijen lijkt me moeilijk, maar babysitten op de kindjes zien we wel zitten 😘

  2. amaai, ik wist niet dat het zo erg kon zijn -hopelijk lukt die immuuntherapie
    heb daar eens een voordrachtover gehoord i.v.b. met kankerbehandeling
    en bij veel mensen kwam het goed
    veel moed en veelsucces,-is Thijs nu al een goedeopvolger ?
    daag, Nanan

  3. Amai, bij bijen- of wespenallergie dacht ik aan een zwelling van de plek waar er is gestoken, dat het zo erg kon zijn wist ik niet! Hopelijk werkt die immuuntherapie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *